Welk front kiezen de Franse vakbonden?


Tot dusver was Macaron’s optreden een heerlijk stukje gebakken lucht. Het Franse volk genoot van dit knap uitziende stuk patisserie. Het herkende veel van haar glorieuze verleden, waarbij staatssteun en nationalisatie panklare oplossingen waren voor concurrentieproblemen.

En als je dat baksel ook nog eens lardeert met keizerlijke kastelen en hoorngeschal, ja, dan weet je dat je weer in dat superieure Frankrijk bent aangeland. Waar geluk heel gewoon was en armoe onuitroeibaar.

Na al deze gebruikelijke reflexen luidt de vraag of er nog iets nieuws gaat komen uit Macron’s keuken? Los nog van de vraag, wie daar nu precies de scepter zwaait. In Franse keukens is de chef meestal een man, hier weet je dat niet zo zeker.
Zekerheden zijn er wel over zijn “pièce de résistance”: dat wordt ongetwijfeld zijn nieuwe arbeidsmarktbeleid. Hier dient hij grote stappen te maken en tegelijkertijd de nodige résistance te overwinnen.

Een formidabele tegenstander wacht hem: de ‘Code du travail’ uit 1906 of zo, lekker up to date, waarbij je iemand pas mag ontslaan als ie minstens 10 jaar is overleden. En zelfs dan is nog beroep mogelijk: afscheid nemen via een envelop (een soort rouwkaart après la lettre) is nog steeds niet de bedoeling.

Ondertussen is het aandeel van de Franse industrie in Europa de afgelopen 10 jaar gedaald van 20 procent naar 13 procent. Zelf denk ik dat het gebrek aan devaluatie (ook een mooie Franse traditie) het land minstens zo sterk parten speelt. Maar goed, nu moeten de vakbonden kiezen: of ze halen bakzeil of ze gaan niet mee met Macron’s polderen en zetten hun hakken in het zand: de RER en de Périférique gaan plat en Frankrijk blijft onbestuurbaar.

Als Macron vervolgens het leger niet inzet, maar het hoofd laat hangen, zal zijn populariteit nog verder zakken. Ik zie dan nog maar 1 grote winnaar: dat andere Front, dat hele andere radicale maatregelen belooft om Frankrijk uit het slop te halen. En waarmee onze vakantie in Frankrijk over een tijdje in elk geval een stuk goedkoper zal worden.

Wouter Weijand is Chief Investment Officer bij het family office Providence Capital.